Pies asystent

Opublikowane przez Redakcja SOD w dniu

Nie od dziś wiadomo, że pies to najlepszy przyjaciel człowieka. Zwierzęta te są wiernymi i oddanymi towarzyszami. Świat zna wiele historii, w których to czworonogi uratowały właściciela, trwały przy nim w szpitalu czy, nie chciały opuścić jego grobu. Nasi mali przyjaciele pełnią też ważną funkcję w medycynie: istnieje taki rodzaj terapii jak „dogoterapia”. Psiaki są również asystentami osób niepełnosprawnych ruchowo oraz psami przewodnikami osób niewidomych. I o nich właśnie będzie dzisiejszy artykuł.

Według:

„Art. 2 pkt. 11 Ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych definiuje psa asystującego jako „odpowiednio wyszkolonego i specjalnie oznaczonego psa, w szczególności psa przewodnika osoby niewidomej lub niedowidzącej oraz psa asystenta osoby niepełnosprawnej ruchowo, który ułatwia osobie niepełnosprawnej aktywne uczestnictwo w życiu społecznym”.

Co oznacza, że nie każdy pies towarzyszący osobie z orzeczeniem ma specjalne przywileje. Musi on być przeszkolony do pomocy takiej osobie.

Czym zajmują się takie psy?

  • Pies przewodnik osoby niewidomej lub niedowidzącej – daje osobie niewidomej lub niedowidzącej możliwość samodzielnego i bezpiecznego poruszania się bez obawy natrafienia na przeszkodę.
  • Pies asystent osoby niepełnosprawnej ruchowo – asystuje osobie niepełnosprawnej ruchowo poruszającej się na wózku. Pies asystent specjalizuje się w podnoszeniu, podawaniu, otwieraniu i naciskaniu.
  • Pies sygnalizujący osoby głuchej i niedosłyszącej – asystuje osobie głuchej lub niedosłyszącej przez zwracanie jej uwagi na określone dźwięki, a następnie doprowadzenie jej do źródła hałasu.
  • Pies sygnalizujący atak choroby (np. epilepsji, chorób serca) – wyczuwa nadchodzący atak choroby i ostrzega o tym właściciela lub osoby z jego otoczenia lub reaguje na atak choroby.

Do takich zadań najczęściej szkolone są labradory. Szkolenia trwają około 2 lat, i są bardzo kosztowne, sięgają 20-30 tysięcy złotych. Kiedy proces szkolenia zakończy się, psi – asystent może trafić do konkretnej osoby. Zasady ubiegania się o psa ustala zwykle organizacja, która zajmuje się szkoleniem psów i wyposażaniem ich w certyfikaty. Według przepisów konieczne jest wyposażenie psa asystującego w uprząż oraz posiadanie przez osobę z niepełnosprawnością certyfikatu potwierdzającego status psa asystującego i zaświadczenia o wykonaniu wymaganych szczepień weterynaryjnych.

Gdzie można wejść z psem przewodnikiem/asystentem?

Są to budynki i ich otoczenie:

  • przeznaczone na potrzeby administracji publicznej,
  • wymiaru sprawiedliwości,
  • kultury,
  • oświaty,
  • szkolnictwa wyższego, nauki,
  • opieki zdrowotnej,
  • opieki społecznej i socjalnej,
  • obsługi bankowej,
  • handlu,
  • gastronomii,
  • usług,
  • turystyki,
  • sportu,
  • obsługi pasażerów w transporcie kolejowym, drogowym, lotniczym, morskim lub śródlądowym,
  • świadczenia usług pocztowych lub telekomunikacyjnych oraz innych ogólnodostępnych budynków przeznaczonych do wykonywania podobnych funkcji, w tym także budynków biurowych i socjalnych.

Zarządzający takimi budynkami nie mają prawa żądać od osoby z niepełnosprawnością o pozostawienie psa przed wejściem. Psi asystent/przewodnik towarzyszy takiej osobie przez większość czasu i jest elementem jej samodzielności. Jego brak mógłby spowodować dyskomfort u takiej osoby.
Bez problemu osoba z orzeczeniem może podróżować również komunikacją miejską (psy muszą mieć założoną uprząż, a ich właściciele posiadać świadectwo szczepienia czworonoga oraz certyfikat potwierdzający status zwierzęcia. Ważne jest to, że pies przewodnik nie musi być w kagańcu ani prowadzony na smyczy) czy dalekobieżną (w regulaminie przewozu osób, rzeczy i zwierząt, zamieszczonym przez Spółkę PKP Intercity, możemy znaleźć zapis, że zarówno osoba niewidoma podróżująca z psem przewodnikiem, jak i osoba z niepełnosprawnością odbywająca przejazd z psem asystującym, nie muszą uzyskiwać zgody współpodróżnych na przewóz psa w wagonach z miejscami do siedzenia, a psy mogą być zabierane do wagonów gastronomicznych). Sprawa jest trochę bardziej skomplikowana w przypadku podróży w wagonach sypialnych: osoba, która zamierza skorzystać ze swoim psem z wagonu sypialnego lub kuszetki, musi wykupić wszystkie miejsca w danym przedziale. Obowiązek taki istnieje również we wszystkich krajach Europy, z wyjątkiem Szwecji, Finlandii, Wielkiej Brytanii, Irlandii oraz Norwegii, gdzie niedozwolony jest przewóz psów w wagonach sypialnych i z miejscami do leżenia. W samolocie pies przewodnik dla osoby niewidomej, niesłyszącej lub inny pies asystujący osobie z dysfunkcją fizyczną lub emocjonalną przewożony jest bezpłatnie. Dla psów tych nie stosuje się ograniczenia wagowego, jak również nie wymaga się klatki. Pies nie musi mieć założonego kagańca, jednakże osoba podróżująca samolotem z psem przewodnikiem musi mieć kaganiec przy sobie. Taką podróż należy zgłosić przy kupnie biletu.

Odpowiedzialność za psa

Zgodnie z art. 20a ust. 3 Ustawy o rehabilitacji, możliwość korzystania z uprawnień nie zwalnia osoby z niepełnosprawnością z odpowiedzialności za szkody wyrządzone przez psa asystującego. Odpowiedzialność ta jest pełna i nie zależy od tego, czy dany czyn był zawiniony, czy też nie.

A jak się zachować wobec psa asystenta/przewodnika?

Pamiętajmy, że gdy pies ma założoną kamizelkę – jest w pracy. Potrzebuje skupienia, więc każde jego zaczepienie może wybić go z rytmu. Dlatego pamiętajmy i uczmy nasze dzieci żeby, jeżeli widzą psa z kamizelką asystenta/przewodnika, NIE ZACZEPIAĆ GO. Nie głaskać, nie cmokać, nie nawiązywać kontaktu wzrokowego czy nie zachęcać do zabawy.

Podsumowując, czworonogi to najlepsi przyjaciele, agenci do zadań specjalnych i najlepsi terapeuci. I wierzcie mi na słowo, że żadna z tych funkcji nie zabiera im „beztroskiego, szczęśliwego psiego życia”. A jeśli nie wierzycie, sprawdźcie facebookowy fanpage Finki (psiej asystentki).

Katarzyna Kozioł


Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *