Przystosowanie stanowiska pracy pod kątem niepełnosprawności narządu ruchu – dysfunkcje kończyn dolnych

Opublikowane przez Redakcja SOD w dniu

W zeszłym tygodniu pisaliśmy o dostosowaniu przestrzeni w pracy pod kątem osób z dysfunkcjami kończyn górnych – tekst możesz przeczytać tutaj. Dziś zajmiemy się przystosowaniem stanowiska dla pracowników z uszkodzeniem kończyn dolnych. 
Niepełnosprawność ruchowa, dotycząca kończyn dolnych, zdaje się w mniejszym stopniu ograniczać możliwości zawodowe pracowników. W zasadzie, w większości przypadków, są oni w stanie wykonywać każdą pracę “siedzącą”, taką, w której nie jest wymagany duży wysiłek fizyczny. 

Do osób z niepełnosprawnością kończyn dolnych możemy zaliczyć, m.in. wszystkie osoby poruszające się za pomocą wózka, chodzika, kul czy protez. Przystosowanie przestrzeni pracy musi zatem uwzględniać trudności tych osób w poruszaniu się, sięganiu przedmiotów z wyższych półek, w pracy na stojąco, itp. 

Jak dostosować przestrzeń dla osoby z niepełnosprawnością kończyn dolnych? 
  1. Bariery architektoniczne – schody i ciężkie drzwi to utrudnienie nie tylko dla niepełnosprawnych. W miejscu pracy osoby, która ma trudności w poruszaniu się, powinno się zadbać o to, by ta, bez większych problemów, mogła dostać się do punktu docelowego – swojego biurka. Warto przeanalizować drogę, krok po kroku, by wiedzieć, na co zwrócić uwagę. 
  • Miejsce parkingowe – dobrze, by osoba niepełnosprawna miała możliwość swobodnego zaparkowania auta i przestrzeń odpowiednią na ewentualne wyjęcie wózka. 
  • Drzwi (nie tylko wejściowe) – najwygodniej i najbardziej uniwersalnie (osoby z mniejszą i większą sprawnością będą zadowolone 😁) byłoby zamontować drzwi, które otwierają się po wykryciu ruchu. Mogą to być drzwi rozsuwane lub otwierane uchylenie. Jeśli nie ma możliwości zamontowania tego typu drzwi, można pomyśleć o specjalnym przycisku wzywajacym pomoc – pamiętajmy o umieszczeniu go na odpowiedniej wysokości. Szerokość drzwi powinna wynosić min. 90 cm. 
  • Progi i stopnie – dla wielu osób poruszających się na wózkach za wysoki próg (lub krawężnik) może okazać się barierą skutecznie hamującą je na drodze, dlatego też nie powinno się tego elementu ignorować. Idealnie byłoby, gdyby progi nie przekraczały 2 cm. Przy kilku stopniach warto zamontować specjalne pochylenie i podjazdy. Szczegółowe wytyczne dot. wymiarów i stopni nachylenia, można znaleźć na stronie 10, pod tym linkiem. 
  • Winda, podnośnik, schodołaz – jeśli osoba niepełnosprawna będzie wykonywać swoją pracę na piętrze, a nie jest w stanie samodzielnie wejść po schodach, należy zapewnić jej ku temu możliwość. Winda nie powinna być mniejsza niż 140 cm x 110 cm. Przyciski sterujące powinny znajdować się na obniżonej wysokości. 
  • Dodatki – włączniki światła, kontrolery kart wejścia, itp. – również powinny być obsługiwalne z pozycji osoby siedzącej. 
  • Toaleta – przestrzeń w pomieszczeniu sanitarnym powinna pozwalać na swobodny obrót wózka, tj. nie być mniejsza niż 1,5 m^2. Wszystkie urządzenia sanitarne oraz lustro znajdować się muszą na wysokości dostępnej dla osoby siedzącej. W toalecie należy zamontować także specjalne uchwyty. Dobrym pomysłem jest też przycisk awaryjny. 
  1. Organizacja miejsca pracy – czasami nie potrzeba przebudowywać całego budynku czy konkretnego pomieszczenia, by to było odpowiednie dla osoby z niepełnosprawnością ruchową. Mądre ustawienie sprzętów pozwala na uzyskanie dodatkowej przestrzeni. Tu warto pamiętać, że pracownicy poruszający się na wózkach, o kulach czy o laskach mogą potrzebować jej więcej wokół siebie, zarówno przy biurku, jak i na korytarzach. Warto także zadbać o odpowiednią wysokość blatu, miejsce pod biurkiem na swobodny wjazd wózkiem, itp. Przy niektórych schorzeniach może być także potrzebne specjalne siedzisko/fotel. 
  2. Alternatywa – jeśli w Twoim budynku trudno jest wprowadzić wszelkie udogodnienia dla osoby z niepełnosprawnością ruchową, weź pod uwagę zdalny tryb pracy. Trochę o nim pisaliśmy na blogu TASMAN BY SOD tutaj i tutaj
Podobnie, jak w przypadku osób z dysfunkcjami kończyn górnych, tak i tu, należy przede wszystkim zbadać potrzeby swojego pracownika. Może się okazać, że ten nie potrzebuje specjalnych uchwytów, obniżonych przycisków czy windy, a jedynie akceptacji i pełnych wyzwań obowiązków. 😁
Źródła:
Żołnierczyk-Zreda, D. (2012). Przystosowanie środowiska pracy do możliwości osób z dysfunkcją narządu ruchu oraz osób niepełnosprawnych intelektualnie i psychiczne.Centralny Instytut Ochrony Pracy. Warszawa. 
Gabler, D. i inni (2010). Przystosowanie stanowiska pracy osoby niepełnosprawnej. Warszawa. 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *